Гады служэньня ў в.
Узьмёны
Сьвятары
Гады жыцця
1839
Іосіф Нарбут
 
1840-1842
Алоізій Ігнацьевіч Юрэвіч
8.06.1793-
04.1842-09.1846
Іакаў Паўлавіч Лукашэвіч
 
09.1846-1853
Павел Андрэевіч Літвіноўскі
             -1907
11.12.1853-05.1861
Валерыан Сімеонавіч Тамкавід
1827-1.11.1910
06.1861-24.02.1862
Аляксандр Барташэвіч
1824-1.07.1891
24.02.1862 - 18.02.1875
Віктар Алоізевіч Юрэвіч
каля 1836 - 7.08.1893
7.03.1875 - 28.12.1882
Іаан Дзмітрыевіч Александроўскі
1845 -20.11.1910
11.01.1883 - 11.02.1902
Стэфан Стэфанавіч Касецкі
1828 - 16.02.1902
28.02.1902 - 1.11.1904
Канстанцін Іаанавіч Александроўскі
26.11.1877-
17.11.1904 - 1947
15.05.1875 - 04.1962
1947 - 1952
Яўгеній Канстанцінавіч Багаткевіч
6.01.1908 - 16.01.1989
14.07.1953 - 31.03.1954
Анастасій Грыгор’евіч Ананіч
11.03.1893 -
9.03.1954 - 5.08.1955
Алексій Іонавіч Дружынін
17.03.1900 -
5.08.1955 - 14.12.1955
20.06.1892 -
14.12.1955 - 6.11.1968
Алексій Іонавіч Дружынін
17.03.1900 -
Царква зачынена ўладамі па прычыне аварыйнага стану
8.06.1989
Лявонцій Стратонавіч Слуцкі
3.08.1957 - 03.1998
2011  - служыць цяпер
Васілій Мікалаевіч Пашкевіч
26.01.1979
Анастасій Грыгор’евіч Ананіч

Нарадзіўся 11.03.1893 у с.Хатляны (цяпер Уздзенскі р-н), альбо в.Белькі Дунілавіцкай в-ці Дзісненскага п-та.
1911 - 1915 - вучоба ў школе с.Юдыцына Дзісненскага п-та.
1915 - 1919 - служба ў арміі, 37-мы сталковы полк г.Рыга.
1919 - 1953 - псаломшчык Свята-Мікалаеўскай царквы с.Юдыцына.
1924 - 1928 - вучоба ў Віленскай духоўнай семінарыі.
14.06.1953 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
14.07.1953 - 31.03.1954 - настаяцель царквы в.Узьмёны.
31.03.1954 - 13.08.1954 - настаяцель царквы Узьнясеньня Гасподняга в.Парэчча Глыбоцкага р-на.
13.08.1954 - вызвалены ад пасады з правам паступленьня ў Свята-Духаў манастыр г.Вільня.
1955 - прылічаны за штат.
Далейшы лёс невядомы.

Крыніцы інфармацыі: інтэрнэт-даведнік ’’Лёсы праваслаўнага духавенства і міран Віцебшчыны’’
Канстанцін Іаанавіч Александроўскі  26.11.1877-

Нарадзіўся  26.11.1877 у сям'і сьвятара ў в.Узьмёны.
1893 - закончыў Віленскае духоўнае вучылішча-2р.
1899 - закончыў Літоўскую духоўную семінарыю-2р.
13.09.1899 - 15.08.1900 - псаломшчык царквы Ражджства Прасвятой Багародзіцы м.Глыбокае.
15.08.1900 - 28.02.1902 - настаўнік Краснагорскай 2-га класнай школы Ковенскай г-ні.
28.02.1902 - 1.11.1904 - настаяцель царквы в.Узьмены.
11.1904 - 18.10.1909 - павятовы назіральнік Дзісненскага епархіяльнага вучылішчнага савета (без прыхода).
18.10.1909 - 1915 - настаяцель царквы Усіх Святых г.Нова-Аляксандраўск Ковенскай г-ні.

Узнагароды і асаблівыя адзнакі:
                   набедраннік,
15.04.1913 - скуфья,
1911 - старшыня Нова-Аляксандраўскага епархіяльнага вучылішчнага савета,
1912 - пам. Нова-Аляксандраўскага благачыннага.

Крыніцы інфармацыі: Памятныя кніжкі Віленскай і Ковенскай г-ній, Літоўскія епархіяльныя ведамасьці.
Лявонцій Стратонавіч Слуцкі

Нарадзіўся 3.08.1957 ў вёсцы Вялемічы Столінскага р-на.
1974 - закончыў СШ в.Вялемічы.
1976 - закончыў ПТВ-28 г.Новаполацк.
1976 - 1978 - служба ў арміі.
1978 - 1980 - электразваршчык на аб’яднаньні Брэстсельмаш.
1980 - 1989 - працаваў зваршчыкам у г.Столін.
4.06.1989 - рукапаложаны ў сан дыякана.
8.06.1989 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
8.06.1989 - настаяцель царквы в.Узьмёны.
Далейшы лёс невядомы. .
Сьвятар Ільінскай царквы г.Ворша Лявонцій Слуцкі трагічна загінуў у сакавіку 1998 г.

Крыніцы: інтэрнэт-даведнік "Лёсы праваслаўнага  духавенства і міран Віцебшчыны"
Протаіерэй Алексій Іонавіч Дружынін

Нарадзіўся 17.03.1900 ў горадзе Смаленску.
1916 - закончыў вышэйшае гарадское вучылішча г.Смаленск.
1917 - дапамагаў на архіерэйскіх богаслужэньнях у Успенскім кафедральным саборы г.Смаленск.
6.01.1921 - пасьвечаны ў іпадыяканы.
1922 - псаломшчык Свята-Духаўскай царквы Г.Смаленск.
1923 - 1930 - паслушнік Ардынскай пустыні Смаленскай в-ці.
1930 - 1943 - жыў у м.Лёзна і служыў на клірасе Узьнясенскай царквы.
1941 - 5.02.1943 - псаломшчык Узьнясенскай царквы.
5.02.1943 - рукапаложаны ў сан сьвятара Стэфанам (Сеўбо), епіскапам Смаленскім.
5.02.1943 - 4.06.1946 - настаяцель цэркваў в.Давыдаўка і в.Новая мыш Баранавіцкай в-ці.
4.06.1946 - 9.03.1954 - настаяцель царквы Іаана Багаслова в.Галамысль.
9.03.1954 - 6.11.1968 - настаяцель Свята Мікалаеўскай царквы в.Узьмёны.
5.08.1955 - 14.12.1955 - сьвятар царквы в.Галамысль.
6.11.1968 - 26.03.1969 - настаяцель Ільінскай царквы в.Слаўнае Мсціслаўскага р-на.
26.03.1969 - настаяцель Ільінскай царквы в.Шкунцікі Шаркоўшчынскага р-на.
Пахаваны на могілках в.Шкунцікі - магіла без помніка (інфармацыя не праверана).

Узнагароды:

1955 - напёрсны крыж (да дня Святой Пасхі).

Крыніцы: інтэрнэт-даведнік “Лёсы праваслаўнага духавенства і міран Віцебшчыны".
Протаіерэй Іаан Дзмітрыевіч Александроўскі

Закончыў Цьвярскую духоўную семінарыю.
31.01.1870 - наглядчык Віленскага духоўнага вучылішча.
31.01.1870 - 7.03.1875 - столаначальнік Літоўскай духоўнай кансісторыі.
30.09.1874 - прысвоены чын калежскага рэгістра.
7.03.1875-28.12.1882 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы в.Узьмёны.
15.06.1875 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
28.12.1882 - 11.03.1896 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая м.Ушполь Нова-Аляксандраўскага п-та Ковенскай г-ні.
11.03.1896 - 25.11.1896 - настаяцель Петра-Паўлаўскай царквы г.Шаўлі Ковенскай г-ні.
25.11.1896 - 15.10.1909 - настаяцель царквы Усіх Святых г.Нова-Аляксандраўск Ковенскай г-ні (цяпер г. Зарасай).
15.10.1909 - прылічаны за штат.
Памёр 20.11.1910. Пахаваны  23.11.1910 на прыходскіх  могілках г.Нова-Аляксандраўск; адпявалі  Нова-Аляксандраўскі благачынны Іаан Стракоўскі (Відзы) са сьвятарамі павета.

Узнагароды і асаблівыя адзнакі:
11.10.1875 - 1882 - памочнік Друйскага благачыннага,
29.10.1878 - набедраннік,
                   скуфья,
1.04.1890 -  камілаўка,
12.04.1895 - сінадальны наперсны крыж (загад №915),
6.05.1902 - ордэн Святой Ганны 3 ступені,
1893-11.03.1896 -   Нова-Аляксандраўскі благачынны,
11.03.1896 - 25.11.1896 - Шавельскі благачынны,
7.11.1892-15.10.1909 - старшыня Новааляксандраўскага павятовага аддзяленьня Епархіяльнага вучылішчнага савета, 
6.05.1907 -  нададзены сан протаіерэя.

Жонка - Стэфаніда Канстанцінаўна Усакоўская, дачка сьвятара (Забор'е, Грыгаравічы), 11.11.1856-1.12.1903 Нова-Аляксандраўск.

Сын Дзімітрый - 3.06.1876 Узьмёны.
Сын Канстанцін - 26.11.1877 Узьмёны - сьвятар  царквы в.Узьмёны, Нова-Аляксандраўск.
Сын Аляксандр - 23.05.1879 Узьмёны.
Сын Уладзімір 21.03.1881 Узьмёны - 26.03.1896 Ушполь.
Дачка Ганна - 15.09.1882 Узьмёны - 4.01.1883 Узьмёнскія могілкі.
Алена Чарняўская 12.02.1885, жонка кантралёра Віленскага Акцызнага упраўленьня, губенскага сакратара Матвея Усцінавіча (1871 г.н.); вянчалісь 2.09.1912 у царкве  г.Нова-Аляксандраўск.
Вера Захаржэўская 1.09.1886- , жонка інспектара народных вучылішч Ковенскай г-ні Івана Іванавіча (1872 г.н.)  вянчалісь 9.01.1905 у царкве г.Нова-Аляксандраўск.
Ніна
Мікалай  1890-3.04.1901 Нова-Аляксандраўск.
Фёдар
8.02.1893-17.12.1907 Нова-Аляксандраўск.
Стэфаніда 26.03.1894-
Васса.
Брат
Павел, сьвятар - Смаргонь.
Брат - Грыгорый Дзмітрыевіч Александроўскі - сьвятар у Цьвярской епархіі.

Крыніцы:
Памятныя кніжкі Ковенскай г-ні 1883-1909,
Літоўскія епархіяльныя ведамасьці 1870-1910,
Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX- XXI wieku - Ryboly - 2012,
Метрычныя кніжкі царквы в.Узьмёны  1876-1882,
Метрычныя кніжкі царквы г.Нова-Аляксандраўск 1896-1912,
Метрычныя кніжкі царквы м.Ушполь 1882-1896.
Протаіерэй Мефодзій Якаўлевіч Сарока

Нарадзіўся 20.06.1892 у м.Стары Мядзел Вілейскага павета ў сям’і псаломшчыка.
1908 - закончыў Віленскае духоўнае вучылішча.
1915 - закончыў Літоўскую духоўную семінарыю.
1915 - 1916 - псаломшчык царквы м.Лоск Ашмянскага п-та.
1916 - 1918 - у эвакуацыі, працаваў загадчыкам лазьнямі і прачачнымі будаўнічай арганізацыі ‘’Саюз гарадоў”, знаходзіўся ў прыфрантавой паласе ў 18 км ад Баранавічаў.
1919 - 1927 - жыў у доме бацькі ў м.Стары Мядзел.
1927 - 1931 - псаломшчык царквы в. Некасецк Вілейскага п-та.
-         1931 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
1931 - 1932 - настаяцель Троіцкай царквы в.Лявонпаль Дзісненскага п-та.
1932 - 10.1933 - настаяцель Прэабражэнскай царквы в.Верхняе Дзісненскага п-та.
10.1933 - пасьля 1959 - настаяцель Петра-Паўлаўскай царквы в.Грыгаравічы
5.08.1955 - 14.12.1955 - часова сьвятар царквы в.Узьмёны
Памёр 23.11.1966 года. Пахаваны ў в.Грыгаравічы.

Узнагароды і асаблівыя адзнакі:
1948 - ужо протаіерэй
1955 - паліца (да дня Святой Пасхі)
З 27.01.1948 - Дзісненскі благачынны.

Крыніцы: інтэрнэт-даведнік "Лёсы праваслаўнага духавенства і міран Віцебшчыны"
Загады па Дзісненскаму благачыньню 1954 - 1959гг.
Протаіерэй Яўгеній Канстанцінавіч Багаткевіч
6.01.1908 - 16.01.1989

Нарадзіўся 6.01.1908 ў г.Дзісна ў сям’і дыякана
1909 - сям’я пераехала ў Коўна.
1914 - у эвакуацыі ў Санкт-Пецярбургу.
1918 - закончыў класічную гімназію №8 у Петраградзе і па прычыне голаду і разрухі пераехаў да бацькі - сьвятара в.Замошша Дзісненскага п-та.
1927 - закончыў Віленскую духоўную семінарыю.
1928-1930 - вучоба ў Віленскай настаўніцкай семінарыі.
1930-1941 - настаўнік у в.Верхняе.
1941-1942 - удзельнічаў у партызанскім руху.
1942 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
1942 - 1947 - 2-гі сьвятар царквы в.Чарэсы.
1947 - 1952 - настаяцель царквы в.Узьмёны
.
1952 - 17.02.1965 - настаяцель царквы Св.Мікалая г.Верхнедвінск.
17.02.1965 - пераведзены ў Рыжскую епархію.
1966 - 1969 - настаяцель Барысаглебскага сабора г.Даўгаўпілс.
06.1970 - прылічаны за штат з-за хваробы.
После выхаду за штат перыядычна служыў на прыходах Латвіі.
Памёр 16.01.1989. Пахаваны на гарадскіх праваслаўных могілках г.Даўгаўпілс.

Узнагароды:
Ордэн Айчынай вайны 2 ступені і медалі за дапамогу партызанам.
Сан протаіерэя - да 1969.
Крыж з аздабленьнем - 1972 Свяцейшым  Патрыярхам Піменам.

Крыніцы: інтэрнэт-даведнік "Лёсы праваслаўнага духавенства і міран Віцебшчыны"
Стэфан Касецкі     каля 1828 - 16.02.1902
  
Выхаванец Літоўскай духоўнай семінарыі.
1854 - быў дыяканам царквы в.Залесьсе Дзісненскага п-та.
1873 - 4.02.1880 - дыякан царквы в.Лявонпаль.
4.02.1880 - 11.01.1883 - 2-гі сьвятар Іаана-Багаслоўскай царквы в.Галамысль Дзісненскага п-та
24.02.1880 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
11.01.1883 - 11.02.1902 - настаяцель царквы в.Узьмены.
11.02.1902 - прылічаны за штат па старасьці і хваробе.
Памер 16.02.1902. Пахаваны ля царквы в.Узьмены.

Узнагароды:
16.11.1886 - набедраннік,
18.02.1897 - скуфья
Віктар Алоізевіч Юрэвіч     каля 1836 - 7.08.1893   

1861 - закончыў Літоўскую духоўную семінарыю - 1разрад.
24.02.1862  - рукапаложаны ў сан сьвятара Іосіфам (Сямашка), мітрапалітам Літоўскім і Віленскім.
24.02.1862 - 18.02.1875 - настаяцель царквы в.Узьмены.
18.02.1875 - 7.08.1893 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы мяст.Паддубісь Шавельскага п-та Ковенскай г-ні.
Памер 7.08.1893, пахаваны каля Паддубіскай царквы.

Узнагароды:
Каля 1865 - медаль у памяць  уціхамірваньня мяцяжа 1863-1864 гг.,
30.11.1871 - набедраннік,
13.04.1875 - скуфья,
18.04.1881 - камілаўка,
4.06.1871-18.02.1875 - Друйскі благачынны.
Бацька - Алоізій
Сьвятар - в.Лявонпаль Дзісненскага п-та.
Жонка - Алена Грыгор’еўна Пігулеўская    каля 1845 г.
Дачка Наталля.

Крыніцы: некралог Літоўскія епархіяльныя ведамасьці №52 1893, Літоўскія епархіяльныя ведамасьці за розныя гады
Сьвятары Свята-Мікалаеўскай царквы в. Узьмены
(Матэрыялы даслаў Павел Лаўрыновіч)
Некралог сьвятару Віктару Юрэвічу, ЛЕВ №52 1893 г.
Некралог сьвятару Віктару Юрэвічу, ЛЕВ №52 1893 г.
Протаіерэй Алексій Іонавіч Дружынін
Протаіерэй Алексій Іонавіч Дружынін
Год
Священник
Дьячок (псаломщик)
Пономарь
Примечания
1842
Алоизий Игнатиевич
Юревич (по
совместительству),
с апреля - Яков Павлович
Лукашевич
дворянин Антон Иванович
Малаховский,
Стефан Антонович
Малевич
 
Алоизий Игнатиевич
Юревич - священник
Леонпольской церкви
1843
Яков Лукашевич
Стефан Малевич
   
1844
Яков Лукашевич
Стефан Малевич
   
1845
Яков Лукашевич
Стефан Малевич
   
1846
Яков Лукашевич, с конца 
сентября - Павел
Андреевич Литвиновский
Стефан Малевич
   
1847
Павел Литвиновский
Стефан Малевич
   
1848
Павел Литвиновский
Стефан Малевич
   
1849
Павел Литвиновский
Стефан Малевич,
с апреля по декабрь -
Антоний Сущинский,
с июня - Иустин
Николаевич
Малентынович
   
1850
Павел Литвиновский
Иустин Малентынович
   
1851
Павел Литвиновский
Иустин Малентынович
   
1852
Павел Литвиновский
Иустин Малентынович
   
1853
Павел Литвиновский
Иустин Малентынович
   
1854
Валериан Томковид
Иустин Малентынович
Иван Антонович
Павловский
с 1854 года Павел
Андреевич Литвиновский -
священник Перебродской
церкви
1855
Валериан Томковид
Иустин Малентынович
Иван Павловский
 
1856
Валериан Томковид
Иустин Малентынович
Иван Павловский
 
1857
Валериан Томковид
Иустин Малентынович
Иван Павловский
 
1858
Валериан Томковид
Иустин Малентынович
Иван Павловский
 
1859
Валериан Томковид
Иустин Малентынович
Иван Павловский
 
1860
Валериан Томковид
Иустин Малентынович
Иван Павловский
 
1861
Валериан Томковид (по
май), с июня -  Александр
Бартошевич (по
совместительству)
Иустин Малентынович
Иван Павловский
(по май)
Александр Бартошевич -
священник Леонпольской
церкви
1862
Александр Бартошевич
(по совместительству),
с середины марта -
Виктор Алоизиевич
Юревич
Иустин Малентынович
   
1863
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1864
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1865
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1866
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1867
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1868
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1869
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1870
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1871
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1872
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1873
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1874
Виктор Юревич
Иустин Малентынович
   
1875
Виктор Юревич - до
начала апреля, с июня -
Иоанн Дмитриевич
Александровский
Иустин Малентынович
   
1876
Иоанн Александровский
Иустин Малентынович
   
1877
Иоанн Александровский
Иустин Малентынович
   
1878
Иоанн Александровский
Иустин Малентынович
   
1879
Иоанн Александровский
Иустин Малентынович
   
1880
Иоанн Александровский
Иустин Малентынович
   
1881
Иоанн Александровский
Иустин Малентынович
   
1882
Иоанн Александровский
Иустин Малентынович
   
1883
Иоанн Александровский,
с конца февраля - Стефан
Стефанович Косецкий
Иустин Малентынович
   
1884
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
1885
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
1886
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
1887
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
1888
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
1889
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
1890
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
1891
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
         
1897
Стефан Косецкий
Иустин Малентынович
   
         
1902
Стефан Косецкий - начало
января,
Иоанн Афонский - январь
- февраль (по
совместительству),
Алексий Белявский -
февраль - июнь (по
совместительству),
Константин Иоаннович
Александровский с конца
июня
Алексий Авраамович
Домашов
 
Иоанн Афонский -
священник Леонпольской
церкви;
Алексий Белявский -
священник Чересской
церкви, Друйский
благочинный
1903
Константин
Александровский
Алексий Домашов
   
1904
Константин
Александровский, с
декабря - Павел
Константинович
Волынцевич
Алексий Домашов
   
1905
Павел Волынцевич
Алексий Домашов
   
1906
Павел Волынцевич
Алексий Домашов
   
1907
Павел Волынцевич
Алексий Домашов
   
1908
Павел Волынцевич
Алексий Домашов, с
середины декабря -
Георгий Яковлевич Жук
   
1909
Павел Волынцевич
Георгий Жук
   
1910
Павел Волынцевич
Онисифор Макариевич
Негатин - с марта
   
1911
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1912
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1913
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1914
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1915
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
 
Алексий Авраамович
Домашов - диакон
Шавельской (совр. Шяуляй)
Петро-Павловской церкви
1916
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1917
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1918
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1919
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1920
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1921
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1922
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1923
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1924
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1925
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1926
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1927
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1928
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1929
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1930
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1931
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1932
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1933
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1934
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1935
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1936
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1937
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1938
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1939
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
1940
Павел Волынцевич
     
1941
Павел Волынцевич
Онисифор Негатин
   
Причт Узмёнской церкви (1842 - 1941)
(Сведения прислал Михаил Пахирко)
Источник - метрические книги Узмёнской церкви.
Малентынович Иустин Николаевич (1826 - 31.12.1899)

Псаломщик Узмёнской церкви с июня 1849 г.
Отец - Малентынович Николай Михайлович (1791 г. р.) - священник в Борисовском и Вилейском уездах, настоятель Поставской церкви Дисненского уезда.
Мать - Изабелла, урождённая Мачульская (1796 г. р.).
Дед - Малентынович (Малентович) Михаил - священник в Ошмянском и Вилейском поветах.

Источники:
Метрические книги Узмёнской православной церкви
«Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX- XXI wieku» - Ryboly - 2012
Дз. Лісейчыкаў, “Святар у беларускім соцыуме” - Мінск, “Беларусь” - 2015
Сведения прислал Павел Лавринович
ЛЕВ №15 1878 ЛЕВ №3 1900
ЛЕВ №15 1878 ЛЕВ №3 1900
3.12.1898 псаломшчык царквы Узьмёны Іўсцін Мікалаевіч Малентыновіч Св. Сінодам узнагароджаны за 50-гадовую службу  “золотой медалью с надписью «за усердие» для ношения на шее на Аннинской ленте».

Крыніца: Царкоўны Веснік, 1898 год.
Протаіерэй Павел Андрэевіч Літвіноўскі           - да 1907

Нарадзіўся ў сям’і сьвятара м.Лужкі Дзісненскага п-та.
Скончыў Полацкую духоўную семінарыю?.
1845 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
1846-1852 - настаяцель царквы Свяціцеля  Мікалая Цудатворцы в.Узьмёны.
1852-1.08.1903 - настаяцель Свята-Георгіеўскай царквы в.Перабродзьдзе.
1.08.1903 - прылічаны за штат.
Памёр да 1907 года. Пахаваны ля царквы в.Перабродзьдзе.

Узнагароды і асаблівыя адзнакі:

крыж і медаль у памяць вайны 1853-1856г,
медаль у памяць уціхамірваньня паўстаньня 1863-1864г.,
3.02.1867 - Благаславеньне Свяцейшага Сінода,
15.04.1872 - камілаўка,
28.04.1876 - сінадальны наперсны крыж (№1318),
3.02.1895 - Ордэн Св. Ганны ІІІ ступені,
17.07.1899-1.08.1903 - духаўнік Друйскага благачыньня,
13.04.1901- нададзены сан протаіерэя (№1331).

Бацька - Андрэй Ільіч 1797-25.11.1866 Псуя, сьвятар - Лужкі,Псуя.
Жонка - Ганна Флораўна     - пасьля 1909.                                                                                        
Дачка - Ганна Акатава 1853,  жонка справаводцы Віленскай казённай палаты, адстаўнога капітана Сяргея Іванавіча Акатава(1837 г.н.), вянчалісь 14.02.1875 у Мікалаеўскай царкве г.Вільня.
Сын - Павел, скончыў Віленскае духоўнае вучылішча 1863-1разрад.  
Сын - Аляксандр 1868-11.03.1869 Перабродзьдзе.

Крыніцы інфармацыі:
Літоўскія епархіяльныя ведамасьці 1863-1909,
Метрычныя кніжкі царквы в.Перабродьдзе 1869,
Метрычныя кніжкі царквы в.Псуя 1866,
Метрычныя кніжкі Мікалаеўскай царквы г.Вільня 1875.
Іерэй Валерыан Сімеонавіч Тамкавід (архімандрыт Васілій)

Нарадзіўся ў 1827 годзе ў сям’і сьвятара в.Кавалі Дзісненскага п-та.
1851 - скончыў Літоўскую духоўную семінарыю - 2 разрад.
1851-11.12.1853 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы в.Забор’е.
11.12.1853-05.1861- настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы в.Узьмёны.
1862 - сьвятар на вакансіі іераманаха Беразьвецкага манастыра.
31.01.1863 - пастрыжаны ў іераманахі з імем Васілій, іераманах Барыса-Глебскага манастыра г.Гародня.
Нададзены сан архімандрыта.
Памёр 1.11.1910 года. Пахаваны 3.11.на гарадскіх праваслаўных могілках г.Гародня.

Бацька - Сімеон Іосіфавіч  1799  -да 1868 Кавалі, сьвятар - Кавалі.
Маці - Анастасія Кліментаўна, 1803-31.03.1879 Кавалі.
Жонка - Марыя Лаўрэнцьеўна Вяроўкіна, 1827-11.11. 1860 Узьмёны,
дачка сьвятара; вянчалісь 8.09.1851 у Троіцкай царкве м.Глыбокае.

Крыніцы інфармацыі:
некралог - Гарадзенскія епархіяльныя ведамасьці №45 1910,
Метрычныя кніжкі Троіцкай царквы м.Глыбокае 1851,
Літоўскія епархіяльныя ведамасьці 1863-1901,
Гарадзенскія епархіяльныя ведамасьці 1901-1910,
G.Sosna-“Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX- XXI wieku” - Ryboly - 2012,
Метрычныя кніжкі царквы в.Узьмёны 1860.
Іерэй Алоізій Ігнацьевіч Юрэвіч 8.06.1793-

Нарадзіўся 8.06.1793 года ў сям’і сьвятара, хрысьцілі ў царкве в.Дварэц Лепельскага п-та.
Вучыўся ў Лужкоўскім калегіюме піяраў (пасьведчаньне ад 11.09.1814).
Вучыўся ў школе пры Краслаўскім кляштары місіянераў (пасьведчаньне ад 17.09.1815).
Школа пры Беразьвецкім кляштары базыльянаў (пасьведчаньне  ад 27.06.1817).
1817 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
1817-16.01.1820 - вікарны сьвятар царквы Нараджэньня Прасьвятой Багародзіцы м.Лужкі Дзісненскага п-та.
1834-1840 - настаяцель Свята-Троіцкай царквы м.Лявонпаль.
Звольнены ад пасады з-за абвінавачваньня ў утрыманьні прыхажан у лацінстве.
1840-12.06.1841 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы в.Узьмёны.
20.01.1845-1846 - настаяцель Свята-Троіцкай царквы м.Лявонпаль.
Бацька - Ігнацій 1857- , сьвятар м.Лужкі.
Жонка - Ева Мараўская   1800-  , вянчалісь 8.07.1817 у царкве Св.Духа м.Друя.
Сын - Віктар  1836-7.08.1893 Паддубісь,  сьвятар - Узьмёны, Паддубісь.
Сын - Уладзімір  1831-3.01.1889 Смаргонь, сьвятар-Мядзел, Смаргонь.
Дачка - Адэлаіда Счэнсновіч, жонка сьвятара м.Паставы.

Крыніцы інфармацыі:
Іосіф Сямашка  Нататкі т.2,
G.Sosna-Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX- XXI wieku - Ryboly - 2012,
Лісейчыкаў  Дзяніс. Святар у беларускім соцыуме: прасапаграфія ўніяцкага духавенства 1596-1839 гг. - Мінск: Беларусь, 2015.
Протаіерэй Мефодзій Сарока
Протаіерэй Мефодзій Сарока
Гады служэньня ў в. Узьмёны
Царкоўнаслужыцелі
1842-04.1849
дзячок Стэфан Антонавіч Малевіч
04.1849-12.1849
дзячок Антоній Сушчынскі
12.1849-31.12.1899
дзячок (потым псаломшчык) Іўсцін Мікалаевіч
Малентыновіч
1854-05.1861
панамар Іван Антонавіч Паўлоўскі
26.02.1900-18.11.1908
псаломшчык Аляксей Аўраамавіч Дамашоў
                 -6.10.1904
псаломшчык Сільвестр Гірдзей
9.12.1908-
псаломшчык Грыгорый Войніч
                   -6.12.1909
псаломшчык Георгій Якаўлевіч Жук
24.06.1911-1936
псаломшчык Анісіфор Макаравіч Негацін
1938-1943
псаломшчык Уладзімір МіхайлавічТамашэвіч
28.07.1964-1968
15.12.1989-
псаломшчык Наталья Валер’еўна Шадурская
(Скавародка)
Царкоўнаслужыцелі царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы  в.Узьмёны
( Звесткі даслаў Павел Лаўрыновіч)
Сведения прислал Михаил Пахирко
   Негатин Онисифор Макариевич (1889-31.12.1942)

  Негатин Онисифор Макариевич родился в 1889 году в местечке Радзивилишки (современный Радвилишкис) Шавельского уезда Ковенской губернии в семье псаломщика - Негатина Макария.
Первым местом службы отца был храм в честь иконы «Всех скорбящих радость» в местечке Новая Шарковщина с 1 января 1879 по 22 июля 1880 года. Затем он служил в различных храмах Ковенской (современный Каунас) губернии, умер в 1903 году.
  Мать Иустина Петровна по национальности была немка, православие приняла, когда выходила замуж. Семья была большая - 8 человек: 6 дочерей и 2 сына. Старший сын Николай умер в возрасте 16 лет - незадолго до смерти отца. Онисифор на тот момент учился в духовной семинарии.
  После окончания Литовской духовной семинарии Онисифор Макарьевич был направлен учительствовать в Узмёны, а также с марта 1910 года исполнял должность псаломщика Узмёнской Свято-Николаевской церкви, а с 24 июня 1911 года вступил в должность псаломщика. С Онисифором в Узмёны поехали его мать Иустина Петровна, сестры Анна, Надежда, Мария и Екатерина. Две сестры вышли замуж и остались в Латвии.
Когда Западная Белоруссия отошла к Польше, Онисифор продолжал служить псаломщиком в храме в Узмёнах. Сестры Мария и Надежда уехали, сестра Анна умерла. На попечении Онисифора Макарьевича остались мать и сестра Екатерина.
  2 июня 1920 года Онисифор Макарьевич Негатин венчался в Узмёнской церкви с Марией Семёновной Костюкевич.
Мария Семёновна родилась в Двинске (современный Даугавпилс) в 1893 году. Её отец, Костюкевич Симеон, был родом из местечка Новая Шарковщина, Игуменской волости Дисненского уезда Виленской губернии. После учебы жил в Двинске, работал главным кондуктором на железной дороге. Мать Марии, Костюкевич Марианна, уроженка Динабурга (название Даугавпилса до 1893 года). В семье было 10 дочерей. Четыре девочки умерли младенцами. Когда умерла их мать, старшей Марии было 12 лет. И ей пришлось помогать няне, ухаживать за младшими сестрами. Отец один содержал всю семью, жили в Двинске. Когда Мария стала взрослой, хозяйничала в доме, ходила петь в церковный хор. После пожара, в котором погибли сёстры Марии, кроме самой младшей Веры, и смерти отца во время боёв в 1918 году, Мария и Вера переехали в Узмёны к родственникам отца. Мария продолжала петь в церковном хоре. Здесь она и встретила Онисифора.
  В семье Негатиных родилось трое детей: Людмила (7 мая 1921), Галина (29 июня 1924), Сергей (20 мая 1926). На протяжении 32 лет Онисифор Макарьевич служил псаломщиком в Узмёнской Свято-Николаевской церкви. У семьи Негатиных сложились тесные отношения с настоятелем церкви протоиереем Павлом Волынцевичем. Единственный сын священника Павла Сергей Павлович Волынцевич являлся поручителем по невесте на венчании Негатиных, а также крёстным отцом Галины Онисифоровны Негатиной. Жена настоятеля церкви Вера Димитриевна Волынцевич была крёстной матерью у Сергея Онисифоровича Негатина.
  Умер Онисифор Макарьевич Негатин скоропостижно 31 декабря 1942 года в возрасте 53 лет. Похоронен на Узмёнском кладбище. Мария Семеновна Негатина умерла 6 января 1974 года. Похоронена в Екабпилсе.
  Сергей Онисифорович Негатин после освобождения территории из-под оккупации воевал на фронтах Великой Отечественной войны. После демобилизации жил и работал в городе Верхнедвинске. Имеет внуков и правнуков. Галина Онисифоровна Туманова (Негатина) жила в Екабпилсе. Работала на разных работах и служила в Екабпилсской Свято-Духовой церкви. Людмила Онисифоровна вышла замуж за Зимника Степана Давидовича, уроженца деревни Рабечино. Какое-то время жили в Леонполе, потом переехали в Даугавпилс. Степан Давидович после войны был одним из учредителей церковной общины в Узмёнах.

Составлено на основании дневниковых записей Галины Онисифоровны Тумановой, книги протоиерея Григория Сосны «Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX- XXI wieku» - Ryboly - 2012 и метрических книг Узмёнской Свято-Николаевской церкви.

Материалы прислала Марина Азарёнок
Псаломщик Узмёнской Свято-Николаевской церкви Онисифор Макариевич Негатин Семья псаломщика Людмила Онисифоровна Зимник с мужем Степаном Давидовичем
Псаломщик Узмёнской Свято-Николаевской церкви Онисифор Макариевич Негатин Семья псаломщика Людмила Онисифоровна Зимник с мужем Степаном Давидовичем