Сьвятары царквы Уваскрасеньня Хрыстова г.Дзісна
Дыякан Антоній Петрашка    1832 - 14.09.1902

Нарадзіўся каля 1832 года ў сям’і сьвятара.
15.07.1849-закончыў Жыровіцкае духоўнае вучылішча
20.09.1849-1.07.1866 - дзьячок (псаломшчык) Мікалаеўскай царквы г.Дзісна.
1.07.1866 - 29.05.1880 - псаломшчык Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
22.02.1880 - пасьвечаны ў стыхар.
29.05.1880 - рукапаложаны ў сан дыякана.
29.05.1880 - 14.09.1902 - дыякан на вакансіі псаломшчыка Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
Памёр 14.09.1902 года. Пахаваны на Дзісненскіх могілках.

Узнагароды:
20.10.1856 - благаславеньне Іосіфа, мітрапаліта Літоўскага.(за добрую службу).
Срэбраны медаль на Аляксандраўскай ленце у памяць Аляксандра ІІІ
22.04.1900 - благаславеньне Святога Сінода з граматай.
Жонка     Аляксандра - каля 1836 - пасля 1914.
Дачка - Васса   1871 -закончыла Віленскае жаночае духоўнае вучылішча.

Крыніцы: некралог ЛЕВ№52 1902 г.
Протаіерэй Феодар Сампсонавіч Салаў’евіч 
1807-6.05.1871


Нарадзіўся каля 1807 года ў сям’і протаіерэя г.Слуцк.
1828 - закончыў Менскую духоўную семінарыю (курс багаслоўскіх навук).
1828 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
1828 - 14.09.1831 - сьвятар сабора г.Мазыр.
14.09.1831 - 6.05.1871 - настаяцель Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
Памёр 6.05.1871 года. Пахаваны ля Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.

Узнагароды:
1838 - набедраннік,
1840 - скуфья,
1840 - нададзены сан протаіерэя,
31.10.1842 - залаты медаль за заслугі па воспапрывіваньню,
1846 - камілаўка,
1850 - сінадальны напёрсны крыж,
1857 - напёрсны крыж і медаль у памяць вайны 1853-1856г.г.,
1858 - ордэн св.Ганны 3-й ступені,
25.10.1864 - ордэн святой Ганны 2-й ступені,
1865 - медаль у памяць уціхамірваньня мяцяжа 1863-1864г.г.,
1830 - 1831 - Мазырскі благачынны,
1835 - 1869 - Дзісненскі благачынны.

Бацька - Сампсон Серно-Салаў’евіч, протаіерэй-Слуцк, закончыў Кіеўскую духоўную акадэмію.
Сын - Аляксандр - каля 1830-1.04.1911 м.Клешчэлі
протаіерэй - Дзісна Св.Мікалаеўская, Лужкі.
Брат-Васілій Серно-Салаў’евіч - протаіерэй - Брэст
Пожар церквей в Дисне
Пожар церквей в Дисне
Гісторыя праваслаў’я ў Дзісне мае даўнія карані. Царква Уваскрасеньня Хрыстова ўзгадваецца ў 13-м стагодзьдзі, з 1633 года пры царкве існаваў праваслаўны мужчынскі манастыр, дзейнічала праваслаўнае брацтва. У 1726 годзе на сродкі дзісненскіх мяшчан Цімафея і Ганны Барадульскіх была пабудавана новая Уваскрасенская царква на месцы старой, згарэўшай пры пажары. У 1810 годзе манастыр зачынены, а Уваскрасенскую царкву перадалі беламу духавенству. Гэты драўляны храм згарэў падчас моцнага пажару 16 чэрвеня 1882 года,частка унутранага аздабленьня  была выратавана.

12.05.1870 года была асьвечана новая каменная царква Уваскрасеньня Хрыстова, пабудаваная на сродкі казны і ахвяраваньні. Самы вялікі грашовы ўнёсак зрабіў генерал-губернатар М.Мураў’ёў. На доўгія гады храм стаў галоўным у Дзісненскім павеце.
Протаіерэй Віктар Краскоўскі 1875-8.05.1956 Ужусаляй

Нарадзіўся каля 1875 года.
1897 - закончыў Літоўскую духоўную семінарыю-2 разрад.
Вучоба ў Кіеўскім ветерынарным інстытуце,   служба ў арміі.
1906 -   псаломшчык  сабора А.Неўскага г.Коўна.
14.09.1909 - калежскі сакратар.
14.09.1909 - 21.01.1914 - настаяцель Мікалаеўскай царквы г.Дзісна.
11.09.1909 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
1912 - 5.12.1914 - 2-гі сьвятар Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
1912 - 5.12.1914 - сьвятар прыпісной царквы Серафіма Сароўскага в.Стэфанполь.
5.12.1914 - настаяцель Марыінскай царквы г.Вілейка.
да 1924 - после 1939 - настаяцель Ільінскай царквы в Ігуменава (цяпер - Шкунцікі).
16.02.1941-8.09.1942 - настаяцель царквы Узьнясеньня Гасподняга в.Парэчча.
Настаяцель царквы Усіх Смуткуючых Радасць в.Міхнава Шальчынінкайскага р-на Летува.
07.1947 - 11.06.1948 - настаяцель Троіцкай царквы г.Расейнай Летува.
11.06.1948 - 8.05.1956 - настаяцель царквы А.Неўскага м.Аляксандраўская Слабада (цяпер Ужусаляй Йонаўскага р-на).
Памёр 8.05.1956 года. Пахаваны каля царквы г.Ужусаляй.
Узнагароды:
1914 - набедраннік,
        - скуфья,
31.10.1924 - духаўнік Дзісненскага благачыньня,
15.04.1928 - нададзены сан протаіерэя,
Жонка - Екацярына Іванаўна Анціпаровіч - 2.12.1939 Ігуменава.

Крыніцы інфармацыі:
Веснік Віленскага прав.брацтва 1907-1914гг.
Памятныя кніжкі Віленскай г-ні 1909-1915гг.
Грыгорый Сосна- Іерархія і клір праваслаўнай царквы ў межах ІІ Рэчы Паспалітай.
Мітрафорны протаіерэй Павел Канстанцінавіч Кірык 23.05.1912-20.02.1979 Любча

Нарадзіўся 23.05.1912 года ў в.Оханава Слонімскага павета ў сям’і сьвятара.
1933 - закончыў Віленскую духоўную семінарыю.
1937 - закончыў Багаслоўскі факультэт Варшаўскага універсітэта, магістр багаслоў’я.
28.08.1937 - рукапаложаны  ў сан дыякана Савам (Саветавым), епіскапам Гарадзенскім і Навагрудскім ў Гарадзенскім кафедральным саборы.
29.08.1937- рукапаложаны ў сан сьвятара Савам (Саветавым).
11.1937 - 1.05.1939 - настаяцель Мікалаеўскай  царквы в.Ажуны Пастаўскага благачыньня.
1.05.1939 - 1.11.1939 - 2-гі сьвятар Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
1.11.1939- 1940 -  у кліры Кафедральнага сабора г.Вільня.
1940 - высланы ў Польшчу савецкімі ўладамі.
07.1940 - 11.1941 - сьвятар царквы в.Гіравая Кросненскага павета Кракаўскага ваяводства.
03.1942-07.1944  - сакратар Навагрудскай ух. кансісторыі, адначасова - дырэктар пастырскіх курсаў.
15.09.1942 - 4.10.1944 - 2-гі сьвятар Барысаглебскай царквы г.Навагрудак.
4.10.1944 - 17.03.1947 - настаяцель Барысаглебскай царквы г.Навагрудак.
17.03.1947-25.11.1948 - настаяцель Пакроўскай царквы г.Клецк.
25.11.1948 - 3.10.1949-настаяцель Канстанціна-Еленінскай царквы г.Валожын.
3.10.1949-27.04.1951- настаяцель Мікалаеўскай царквы г.Паставы.
27.04.1951- арыштаваны і асуджаны асобай нарадай МДБ 5.09.1951 г. да 10 гадоў ППК за антысавецкую агітацыю. Адбываў пакараньне ў Бура-Паломскім ВПЛ (Горкаўская чыгунка, станцыя Шэрстка. Вызвалены 30.08.1956 са зьняцьцем судзімасьці.)
20.11.1956-26.12.1956 - настаяцель Мікалаеўскай царквы г.Петрыкаў.
27.12.1956-14.03.1957 - настаяцель Мікалаеўскага сабора г.Бабруйск.
15.03.1957-7.10.1957- настаяцель Благавешчанскай царквы в.Вялікія Ляды Смалявіцкага р-на.
8.10.1957-6.05.1960 - настаяцель Міхайлаўскай царквы г.Жодзіна.
6.05.1960 - 5.09.1967 - настаяцель Праабражэнскай царквы г.Шклоў.
6.09.1967 - 21.05.1968 - настаяцель Пакроўскага сабора г.Баранавічы.
22.05.19687 - 20.02.1979 - сьвятар Свята-Духава кафедральнага сабора г.Менск.
1970 - закончыў Маскоўскую духоўную акадэмію, кандыдат багаслоў’я.
Памёр 20.02.1979 года. Адпявалі ў Свята-Духавым саборы - мітрапаліт Філарэт і прытч сабора. Пахаваны на могілках в.Любча Навагрудскага р-на.
24.08.1992 - рэабілітаваны пракуратурай Віцебскай вобласьці.
Узнагароды:
1937-1.11.1939 - памочнік Пастаўскага благачыннага,
03.1943 - 4.10.1944 -  выконваў абавязкі Карэлічскага благачыннага.
1944 -  нададзены сан протаіерэя,
4.10.1944 -17.03.1947 - Навагрудскі благачынны,
1946 - паліца.                               -
17.03.1947 - 25.11.1948 - Клецкі благачынны,
25.11.1948-3.10.1949 - Валожынскі благачынны,
3.11.1949-27.04.1951 - Пастаўскі благачынны,
1957 - наперсны крыж з упрыгожваньнямі,
23.09.1958-6.05.1960 - Барысаўскі благачынны,
6.05.1960-5.09.1967 - Шклоўскі благачынны,
6.04.1965 - Патрыяршая грамата,
6.09.1967 - 21.05.1968 - Баранавіцкі благачынны,
1975 - мітра.
Бацька - Канстанцін - сьвятар - Харабровічы, Оханава Слонімскага п-та.
Жонка - Маргарыта Кубаеўская 30.08.1917, дачка протаіерэя Сергія Кубаеўскага - Іказнь, Паставы.
Брат - Уладзімір 14.08.1900  Гродна - 28.12.1975 Кінешма, протаіерэй - Чарэсы, Дзісна, Асінагарадок.
Брат-Барыс закончыў Жыровіцкае духоўнае вучылішча -1913г.
Брат-Васілій - сьвятар - Блізнянская Слонімскага п-та.

Крыніцы інфармацыі:
Уладзімір Гарыдавец: інтэрнет-даведнік ”Лёсы праваслаўнага дух-ва і міран Віцебшчыны" (1919-1990)
Леанід Маракоў. Рэпрэсіраванныя свяшчэнна і царкоўнаслужыцелі  Беларусі 1917-1967 т.1
Некралог-ЖМП 1980 №2.
Мітрафорны протаіерэй Стэфан Ігнацьевіч Бегун 1.08.1903-16.06.1983 Варшава

Нарадзіўся 1.08.1903 ў горадзе Докшыцы.
1926 - закончыў Віленскую духоўную семінарыю.
22.05.1926 - рукапаложаны ў сан дыякана.
27.06.1926 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
27.06.1926 - 1934 - настаяцель Свята-Аннінскай царквы в.Замошша - Слабадская Докшыцкага благачыньня.
1934 - 1937-  сьвятар Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
1937 - 1942 - настаяцель Георгіеўскай царквы в.Тумілавічы Докшыцкага благачыньня.
04.1943 - 10.1943 - настаяцель Свята-Аннінскай царквы в.Крулеўшчына.
1944 - эміграцыя ў Нямеччыну.
02.1944 - 10.1944-2-гі сьвятар царквы Сасновец Польшча.
10.1944 - 1945 - абслугоўваў царкоўны дом Ciesżyn Лемкаўшчына.
1946 - 4.05.1946 - настаяцель царквы Св.Дзімітрыя Салунскага в.Богусча (Bogusza) Малапольскае ваяводства.
4.05.1946 - 30.12.1947 - настаяцель Міхайлаўскай царквы в.Фларынка Малапольскае в-ва.
30.12.1947-16.06.1983 - настаяцель Петра-Паўлаўскай царквы г.Зелена Гура.
Абслугоўваў другія цэрквы.
08.1947 -12.1947 - сьвятар Мікалаеўскай ц-вы в.Michałow Падляскага ваяводства.
21.12.1948 - 22.05.1952 - настаяцель царквы Усіх Святых в.Wałbrych Вроцлаўскай епархіі.
1948 - 1952 - настаяцель царквы Архістратыга Міхаіла в.Torzym.
1952 - настаяцель царквы Св.Параскевы в.Samborz Вроцлаўскай епархіі.
15.02.1952 - 13.01.1955 - настаяцель Благавешчанскай царквы в.Malczyce Вроцлаўскай епархіі.
01.1958 - 05.1958 - настаяцель царквы Уваскрасеньня Хрыстова в.Legnica.
1965 -1971 - сьвятар Мікалаеўскай царквы в.Swidnica.
Узнагароды:
9.07.1934 - 1937 - памочнік Дзісненскага благачыннага,
24.10.1947 - нададзены сан протаіерэя,
1948-5.10.1949 - Вроцлаўскі благачынны,
1973 - мітра.

Крыніцы інфармацыі:
Grzegorz Sosna-Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczy-pospolitej i Polski powojennej w XIX-XXI wieky.Ryboly-2012 rok-
Протаіерэй Алексій Філіпавіч Пазьняк  29.10.1912-1.01.1973 Лужкі.

Нарадзіўся 29.10.1912 ў м.Лужкі ў сям’і  дыякана.
1923 - закончыў Пліскае народнае вучылішча.
1932 - закончыў Віленскую духоўную семінарыю.
1936 - закончыў Багаслоўскі факультэт Варшаўскага універсітэта.
28.08.1936 - 1939 - 2-гі святар  Ільінскай царквы м.Радашковічы Вілейскага п-та.
28.08.1936 - рукапаложаны ў сан сьвятара ў Вільні Феадосіем    (Феадосіевым), архіепіскапам Віленскім і Лідскім.
1939 - 10.1943 - настаяцель Благавешчанскай царквы в.Рымкі Пастаўскага благачыньня.
Вёска Рымкі знаходзілася ў партызанскай зоне і партызаны дазвалялі рэлігійныя абрады.
10.1943 - немцы правялі карную аперацыю і вёску Рымкі спалілі.
10.1943 - 03.1944 - жыў у в.Пліса ў бацькі - настаяцеля мясцовай царквы.
02.1944 - атрымаў новае прызначэньне ад епіскапа Філафея (Нарко).
03.1944 - 07.1944 - сьвятар Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
07.1944 - 27.11.1951 - настаяцель Мікалаеўскай царквы в.Блошнікі Мёрскага р-на.
27.11.1951 - арыштаваны УМДБ па Полацкай вобласьці.
18.02.1952 - судзебнай камісіяй па крымінальным справам Полацкага абласнога суда прыгавораны да 25 гадоў пазбаўленьня волі, у 1954 годзе тэрмін зьніжаны да 10 гадоў.
1952-1956 - знаходзіўся ў 4-м лагерным аддзяленьні Пячорлага  (Рэспубліка Комі, Княж-Пагост), працаваў качагарам лакамабіля на чыгуначнай станцыі Княж-Пагост.
1956 - вызвалены з няволі.
7.06.1956 - 08.1957 - настаяцель Праабражэнскай царквы в.Порплішча Докшыцкага р-на.
08.1957 -1959 - сьвятар царквы ў г.Кромы Арлоўскай епархіі.
1959 - 1960 - сьвятар у Бранскай в-ці.
1960 - 1962 - настаяцель Георгіеўскай царквы в Гняздзілава Докшыцкага р-на.
12.04.1962 - 22.09.1962 - настаяцельТроіцкай царквы г.Стары Аскол Белгарадскай в-ці.
22.09.1962 - 1.02.1963 - настаяцель царквы в.Гняздзілава Докшыцкага р-на.
1.02.1963 - 1.01.1973 - настаяцель царквы Ражджства Прасвятой Багародзіцы м.Лужкі.
Памёр 1.01.1973 года. Пахаваны 4.01.1973 на могілках м.Лужкі. Адпявалі Глыбоцкі благачынны протаіерэй Аляксандр Іваноў і сьвятары благачыньня.
10.03.1999 - рэабілітаваны прэзідыўмам Вярхоўнага суда Беларусі.
Бацька - протаіерэй Філіп Філіпавіч Пазьняк  20.10.1881 - 20.09.1963 Пліса.
Маці - Еўфрасінья Адольфаўна Пугаўка 25.07.1889-29.01.1972 Пліса.
Жонка - Вера Іўсцінаўна Счасная 15.07.1908-21.12.1986 Псуя.
Дзеці:
Дзімітрый 1937,
Алена 1945.

Крыніцы інфармацыі:
некралог -ЖМП 1974 №6,
Уладзімір Гарыдавец: інтэрнет-даведнік  ”Лёсы праваслаўнага духавенства і міран Віцебшчыны (1917-1990)”
.
Некролог протоиерею Фёдору Сампсоновичу Соловьевичу, Литовские епархиальные ведомости №12 от 15 июня 1871 года
Некролог протоиерею Фёдору Сампсоновичу Соловьевичу, Литовские епархиальные ведомости №12 от 15 июня 1871 года
Некролог диакону на вакансии псаломщика Антонию Петрашко
Некролог диакону на вакансии псаломщика Антонию Петрашко
Протаіерэй Мікалай Іўліянавіч Рафаловіч   -  4.06.1924

1873 - закончыў  Жыровіцкае духоўнае вучылішча - 2 разрад.
1880 - закончыў  Літоўскую духоўную семінарыю - 1 разрад.
10.07.1880 - псаломшчык Канстанціна-Еленінскай царквы м.Валожын.
- 2.07.1885 - наглядчык Жыровіцкага духоўнага вучылішча.
2.07.1885 - 29.05.1890 - псаломшчык А.Неўскага сабора г.Коўна.
2.09.1890 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
29.05.1890 - 1904 - настаяцель Мікалаеўскай царквы г.Дзісна.
1904 - 1924 - настаяцель Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.

Памёр 4.06.1924 года.
Пахаваны пад алтаром Адзігітрыеўскай царквы г.Дзісна.
Узнагароды:
14.06.1892 - набедраннік,
03.1900 - скуфья,
30.04.1902 - кніга “Біблія” ад Св.Сінода (№449),
1904 - старшыня Дзісненскага павятовага аддзяленьня епархіяльнага настаўніцкага савета,
1904 - 1916 - Дзісненскі благачынны
.
29.03.1908 - камілаўка(№2268),
- нададзены сан протаіерэя.
Жонка - Марыя Аляксандраўна.

Крыніцы інфармацыі:
Літоўская епархіяльныя ведамасьці-1873-1904 гг.
Веснік Віленскага Свята-Духоўнага брацтва -1907-1914 гг.
Метрычныя кнігі Дзісненскай Свята-Уваскрасенскай царквы.
Grzegorz Sosna-Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX-XXI wieky---Ryboly -2012 rok-
Гісторыя царквы Уваскрасеньня Хрыстова г.Дзісна
(матэрыялы дасланы Паўлам Лаўрыновічам з г.Глыбокае)
Мітрафорны протаіерэй Кіпрыян Сямёнавіч Дылеўскі -    ? - 7.05.1954

Нарадзіўся ў 1874 (1872) годзе.
Да 2.08.1924  -  2-гі сьвятар Уваскрасенскай  царквы г.Дзісна.
2.08.1924 - 3.04.1934 - настаяцель Уваскрасенскай  царквы г.Дзісна.
3.04.1934 - настаяцель Успенскай царквы в.Новы Свержань Менскага павета.
- 07.1944 -  настаяцель царквы Ражджства Прасвятой Багародзіцы в.Лахва Лунінецкага р-на.
07.1944 - 7.05.1954 - настаяцель Крыжаўзвіжанскай царквы г.Лунінец.
Памёр 7.05.1954 года. Пахаваны на царкоўным цьвінтары г.Лунінец.

Узнагароды:
5.10.1925-памочнік Дзісненскага благачыннага,
-нададзены сан протаіерэя,
1944 - Лунінецкі благачынны,
1948 - ужо  мітра.

Брат-Мікалай   1869 - 13.11.1955 Драгічын. Закончыў Менскую ДС-1892год. Мітрафорны протаіерэй - Драгічын.
Жонка - Таісія  1878 - 06.1966 Лунінец.

Крыніцы інфармацыі:
Grzegorz Sosna-Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX-XXI wieky - Ryboly -2012 rok-
Газета”Царкоўнае слова “- №31 2014 год.
Протаіерэй Уладзімір Кірык Протаіерэй Уладзімір Кірык--15.07.1937 Протаіерэй Павел Кірык
Протаіерэй Уладзімір Кірык Протаіерэй Уладзімір Кірык--15.07.1937 Протаіерэй Павел Кірык
Протаіерэй Аляксандр Несцяровіч Протаіерэй Алексій Пазьняк Магіла Веры Іўсцінаўны Пазьняк (Счаснай)
Протаіерэй Аляксандр Несцяровіч Протаіерэй Алексій Пазьняк Магіла Веры Іўсцінаўны Пазьняк (Счаснай)
Протаіерэй Аляксандр Несцяровіч
Протаіерэй Аляксандр Несцяровіч
Протаіерэй Аляксандр Пятровіч Гразноў  21.04.1841-25.10.1913 Вільня

Нарадзіўся 21.04.1841 года ў пагосце Бярозаўскі радок Асташкаўскага павета Цьвярской г-ні ў сям’і сьвятара.
Закончыў Асташкаўскае духоўнае вучылішча.
1863 - закончыў Цьвярскую духоўную семінарыю.
1865 - 1867 - настаўнік 3-га Варонінскага прыходскага вучылішча Асташкаўскага п-та.
2.07.1867 - 12.07.1871 - настаяцель Канстанціна-Еленаўскай царквы м.Валожын.
2.07.1867 - рукапаложаны ў сан сьвятара Іосіфам (Сямашка), мітрапалітам Літоўскім і Віленскім.
12.07.1871 - 4.02.1904 - настаяцель Уваскрасенскай царквы г.Дзісна
4.02.1904 - 11.02.1911 - настаяцель Мікалаеўскай царквы г.Вільня.
11.02.1911 - прылічаны за штат.
Памёр 25.10.1913 года. Пахаваны 27.10. на Еўфрасіньеўскіх могілках г.Вільня. Адпяваў Агафангел, архіепіскап Літоўскі і 12 сьвятароў .
Узнагароды:
28.10.1869 -1 2.07.1871 - памочнік Валожынскага благачыннага,
11.07.1877 - 1881 - памочнік Дзісненскага благачыннага,
12.07.1877 - набедраннік,                      
22.03.1882 - скуфья ( №428),
29.11.1884 - кніга”Біблія”ад Св.Сінода,
15.05.1891 - камілаўка(№976),
7.09.1892 - 4.02.1904-Дзісненскі благачынны,
3.02.1896 - ордэн Св.Ганны 3-й ступені,
27.03.1896 - сінадальны напёрсны крыж (№917),
14.04.1904 - нададзены сан протаірэя (№1927),
6.05.1908 - ордэн Св.Ганны 2-й ступені,
15.11.1871 - 1895 - законанастаўнік Дзісненскага 2-кл. павятовага вучылішча.
Бацька - Пётр Гразноў - сьвятар Асташкаўскі п-т Цьвярской г-ні.
Жонка - Надзея Паўлаўна - памерла ў 1887 годзе ва ўзросце 41 год. Пахавана на Дзісненскіх Георгіеўскіх могілках.
Сын - Павел - губернскі сакратар памёр да 1913 года.
Дачка - Надзея Памяранцава, закончыла Віленскае жаночае духоўнае вучылішча, замужам за сьвятаром Мітрафанам Памяранцавам (г.Вільня).
Дачка - Марыя Пашкевіч, замужам за протаіерэем Мікалаем Пашкевічам (г.Вільня).

Крыніцы інфармацыі:
некралог -Веснік Віленскага прав.братства №23 1913г.
ЛЕВ за розныя гады 1871-1913.
Памятныя кніжкі Віленскай губерні 1871-1913гг.
Некролог протоиерею Александру Грязнову
Некролог протоиерею Александру Грязнову
Протаіерэй Аляксандр Пятровіч Несцяровіч 1904-10.02.1992 Вільня

Нарадзіўся ў 1904 годзе ў в.Дзянісава Крывічскай воласьці Вілейскага павета.
1923-1928 - вучоба ў Віленскай духоўнай семінарыі.
1929-1933 - вучоба на Багаслоўскім факультэце Варшаўскага універсітэта.
1933 - рукапаложаны ў сан сьвятара Саввам (Саветавым), епіскапам Гарадзенскім.
1933-1934 - настаяцель Ільінскай царквы м.Нарач Вілейскага павета.
1934-1939 - настаяцель Уваскрасенскай царквы  г.Дзісна.
1939 - 20.02.1951 - настаяцель Канстанціна-Міхайлаўскай царквы г.Вільня.
20.05.1951 - арыштаваны ў Свята-Духавым м-ры г.Вільня, пад арыштам у турме МДБ да 9.06.1951 года.
9.06.1951 - прысуд - па артык. 58.10.42 (антысавецкая агітацыя) -10 гадоў ВПЛ.
06.1951-12.07.1956 - адбываў у Усольлагу г.Салікамск (працаваў на лесапавале).
28.07.1956 -1.03.1989 - настаяцель Канстанціна-Міхайлаўскай царквы г.Вільня.
1.03.1989 - прылічаны за штат.
31.05.1989 - рэабілітаваны.
Памёр 10.02.1992. Пахаваны на Еўфрасіньеўскіх могілках г.Вільня.
Узнагароды:
1946 - нададзены сан протаіерэя,
1949 - 20.02.1951 - сакратар Віленскага епархіяльнага ўпраўленьня,
пасля 1957 - духаўнік Віленскай епархіі.
Жонка - Таісія Аляксандраўна Глебава 18.12.1909.
Дачка -  сьвятара Глыбокае.
Дачка - Кіра Мацэнскене  1936, каля 30 гадоў была выкладчыкам англійскай мовы Віленскага інжынерна-будаўнічага інстытута.
Гады служэння ў г.Дзісна
Сьвятары
Гады жыцця
1831 - 6.05.1871
протаіерэй Феодар Сампсонавіч Салаў’евіч
1807- 6.05.1871
29.05.1880 - 14.09.1902
дыякан Антоній Петрашка
1832 - 14.09.1902
12.07.1871 - 4.02.1904
протаіерэй Аляксандр Пятровіч Гразноў
21.04.1841 -25.10.1913
1904 - 1924
протаіерэй Мікалай Іўліянавіч Рафаловіч
             -  4.06.1924
Каля 1912 - 5.12.1914
Віктар Краскоўскі (2-гі сьвятар)
1875  -  8.05.1956
16.03.1916-1918
Протаіерэй Міхаіл Іаанавіч Кушнеў
  (2-гі сьвятар)
1874 -27.11.1932
07.1929-1930
протаіерэй Грыгорый Фёдаравіч Жукаў
( 2-гі сьвятар)
8.01.1873-5.02.1964
Да 2.08.1924
2.08.1924 - 3.04.1934
протаіерэй Кіпрыян Дылеўскі (2-гі святар)
настаяцель храма
? - 7.05.1954
1931 - 1934
протаіерэй Уладзімір Кірык (2-гі святар)
14.08.1900 - 28.12.1975
1934 - 1937
протаіерэй Стэфан Бегун
1.08.1903 -16.06.1983
1934 - 1939
протаіерэй  Аляксандр Несцяровіч
1904 -10.02.1992
1939
протаіерэй Павел Кірык (2-гі святар)
23.05.1912 - 20.02.1979
1944
протаіерэй Алексій Пазьняк
29.10.1912-1.01.1973
У 1944 годзе царква зачынена ўладамі і толькі ў 1989 годзе яе вярнулі  вернікам.
З  23.03.1990 - па цяперашні
час
протаіерэй Генадзій Генадзьевіч Каранеўскі
27.01.1956
Протаіерэй Грыгорый Фёдаравіч Жукаў 8.01.1873-5.02.1964

Нарадзіўся 8.01.1873 года ў сям’і дыякана кафедральнага сабора г.Віцебск.
1887 - скончыў Віцебскае духоўнае вучылішча - 2 разрад.
1893 - скончыў Віцебскую духоўную семінарыю - 2 разрад.
20.08.1893-19.03.1894 - псаломшчык Георгіеўскай царквы в. Новыя-Замшаны  Дрыссенскага п-та.
19.03.1894-1.08.1897 - псаломшчык царквы Ражджаства Хрыстовага г.Віцебск.
1.08.1897-1.07.1902 - настаяцель царквы Апостала Іаана Багаслова  в.Мілевічы Мазырскага п-та Менскай епархіі.
1.08.1897 - рукапаложаны ў сан сьвятара Сімеонам (Ліньковым ),епіскапам Менскім і Тураўскім.
1.07.1902-1.07.1908 - настаяцель Троіцкай царквы в Новыя Сцепы  Бабруйскага п-та.
1.07.1908 - прылічаны за штат з забаронай сьвятарства.
12.03.1909-16.08.1909 - настаяцель Георгіеўскай царквы в.Маканавічы Рэчыцкага п-та.
16.08.1909 - прылічаны за штат.
1.12.1909-22.09.1913 - сьвятар на вакансіі псаломшчыка Благавешчанскай царквы в.Горны Барысаўскага п-та.
26.06.1913 - дазволена выконваць сьвятарскія абавязкі.
22.09.1913-1915 - настаяцель Пакроўскай царквы в.Малая Плотніца Пінскага п-та.
23.07.1921-25.02.1924 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая в.Юдыцына (цяпер Шаркоўшчынскі р-н).
27.02.1924-07.1929 - настаяцель Пакроўскай царквы в.Асінагарадок (Пастаўскі р-н).
07.1929-1930 - 2-гі сьвятар Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
1930-4.02.1933 - 2-гі сьвятар  царквы Свяціціцеля Мікалая Цудатворцы с.Чэрэсы.
4.02.1933 - прылічаны за штат.
28.12.1936-25.02.1937 - настаяцель Ільінскай царквы в.Міхалаўшчына Ашмянскага п-та.
25.02.1937-12.04.1937 - настаяцель Свята-Ганнінскай  царквы в.Слабада-Замошская (цяпер-Докшыцкі р-н).
12.04.1937 - прылічаны за штат.
3.12.1937-1962 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая м.Побень Віленскай епархіі.
1962 - прылічаны за штат.
Памёр 5.02.1964 года. Пахаваны на могілках г.Вільня.
Узнагароды  і асобыя адзнакі:
20.05.1915 - скуфья (№1983),
23.05.1927 - духаўнік Пастаўскага благачыньня.
Бацька - Феодар, дыякан - Віцебскі кафедральны сабор.

Крыніцы інфармацыі:
Vistr.33 blog.tut.by-блог сьвятара царквы в.Асінагарадок прот.Анатолія Папова,
Менскія епархіяльныя ведамасьці 1897-1917,
Полацкія епархіяльныя ведамасьці 1887-1897,
Метрычныя кніжкі Уваскрасенскай царквы г.Дзісна 1929-1930,
G.Sosna-“Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX- XXI wieku” - Ryboly - 2012.

Протаіерэй Уладзімір Канстанцінавіч Кірык
14.08.1900-28.12.1975


Нарадзіўся 14.08.1900 года ў г.Гродна ў сям’і дыякана.
1914 - скончыў Жыровіцкае духоўнае вучылішча -1 разрад.
1923 - скончыў Віленскую духоўную семінарыю.
28.10.1923 - рукапаложаны ў сан сьвятара Феадосіем (Феадосьевым), архіепіскапам Віленскім і Лідскім.
16.11.1923-12.02.1924 - настаяцель Уваскрасенскай царквы г.Ашмяны.
12.02.1924-13.11.1925 - 2-гі сьвятар Свята-Георгіеўскай царквы г.Ліда.
13.11.1925-25.07.1927 - настаяцель Свята-Георгіеўскай царквы г.Ліда.
29.08.1927-1929 - настаяцель царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы  в.Габы Вілейскага п-та.
1929-1930 - 2-гі сьвятар  царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы с.Чэрэсы.
1930-1934 - 2-гі сьвятар Уваскрасенскай царквы г.Дзісна.
1934-14.03.1936 - настаяцель Св.Ганнінскай  царквы в.Слабада-Замошская ( Докшыцкі р-н).
14.03.1936-1958 - настаяцель Пакроўскай царквы в.Асінагарадок Пастаўскага р-на.
1958 - пераведзены ў Іванаўскую епархію.
  - 1972 - настаяцель Крыжаўзьдзвіжанскай царквы с.Ваздвіжаніе Заволжскага р-на Іванаўскай вобласці.
1872 - прылічаны за штат па ўзросту і хваробе, жыў у г.Кінешма.
Памёр 28.12.1975 года. Пахаваны на гарадскіх могілках г.Кінешма. 31.12.1975 у Успенскім саборы г.Кінешма адпявалі - благачынны 2-й акругі протаіерэй Уладзімір Ляўчук з прытчам сабора і клірыкамі благачыньня.
Бацька - Канстанцін, сьвятар - с.Оханава Слонімскі п-т.
Брат - Павел  23.05.1912-20.02.1979 Любча, протаіерэй - Паставы, Менск, Дзісна.
Жонка - Надзея Камянецкая     -1.11.1923 Вільня, дачка сьвятара.

Крыніцы інфармацыі:
некралог-Журнал Маскоўскай Патрыархіі-№8 1976г.,
Уладзімір Гарыдавец: інтэрнет-даведнік "Лёсы праваслаўнага духавенства і міран Віцебшчыны" (1917-1990),
vistr-33.blog.tut.by-блог протаіерэя Анатолія Папова (настаяцеля царквы Асінагарадок).
Протаіерэй Міхаіл Іаанавіч Кушнеў   1874 -27.11.1932 Вільня

1888 - скончыў Полацкае духоўнае вучылішча-1разрад.
1894 - скончыў Віцебскую духоўную семінарыю-2 разрад.
14.08.1894 -22.12.1895 - псаломшчык Успенскай царквы в.Міткавічы Полацкага павета.
22.12.1895-29.08.1897- псаломшчык Пакроўскай царквы в.Новікі Полацкага павета.
29.09.1897-10.06.1898 - настаўнік Бешанковічскага народнага вучылішча Лепельскага п-та.
10.06.1898-29.04.1899 - настаяцель Праабражэнскай царквы в.Верхняе (Глыбоцкі р-н).
29.06.1898 - рукапаложаны ў сан сьвятара.
29.04.1899-28.05.1905 - настаяцель царквы Узьдзвіжаньня Крыжа Гасподняга в.Цвеціна.
28.05.1906-16.03.1916 - настаяцель Праабражэнскай царквы в.Порплішча (Докшыцкі р-н).
16.03.1916-1918 - 2-гі сьвятар Уваскрасенскай  царквы г.Дзісна.
1918 -1919 - настаяцель царквы А.Неўскага Новы Сьвет-Вільня.
1919 - 5.02.1927- настаяцель царквы Еўфрасініі Полацкай на могілках г.Вільня, у 1923 годзе прыход аб’ядналі  з прыходам царквы Аляксандра Неўскага г.Вільня.
5.02.1927-17.11.1928 - у кліры Свята-Мікалаеўскай царквы г.Вільня;
17.11.1928-27.11.1932 - настаяцель  царквы Свяціцеля Мікалая Цудатворцы г.Вільня.
Памёр 27.11.1932 года. Пахаваны на Еўфрасіньеўскіх могілках г.Вільня.
Узнагароды:
2.04.1911 - набедраннік,
1914 - скуфья (да Пасхі).
27.10.1916 - камілаўка- Ціханам (Белавіным), архіепіскапам  Віленскім за працу па будаўніцтву царквы на Дзісненскіх могілках.
1919 - ужо протаіерэй.
--да 1922 - член Літоўскага епархіяльнага савета.
30.10.1925 - член Віленскай духоўнай кансісторыі.
20.06.1925-13.07.1926 - благачынны акругі Вільня-Трокі.
Жонка - Марыя Пятроўна Пятроўская, дачка сьвятара-в.Сосніца Полацкага п-та.
Сын - Андрэй 27.09.1898 - закончыў Віленскае духоўнае вучылішча -1913-1р., вучыўся ў Літоўскай ДС (1914 - 1клас).
Крыніцы інфармацыі:
Полацкія епарх.ведамасьці  1888-1898;
Літоўскія епарх.ведамасьці  1898---1916;
Памятныя кніжкі Віленскай губерні 1898-1915;
Метрычныя ведамасьці  Вярхнянскай ц-вы 1898-1899;
www.kolos.lt і www.cerkvica.lt;
Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX- XXI wieku - Ryboly - 2012.